Stoppen is pas het begin

Vaak denken mensen dat stoppen het einddoel is.

Je drinkt geen alcohol meer, je houdt even vol, even doorbijten, misschien echt afkicken en dan ben je klaar. Dan ben je gestopt.

Het is niet de finish. Het is de startlijn.

Alcohol deed jarenlang iets voor je, het had een functie. Het dempte, het vulde iets op, het overstemde signalen die je niet wilde horen. Het hielp je ontspannen. Het bracht je een moment van rust, en je mocht stilzitten om te genieten en even niks te doen.

Op het moment dat je stopt, verdwijnt die demper. En dan hoor je voor het eerst wat er al die tijd onder zat. Slecht slapen. Onrust. Een leegte 's avonds.

Dat is je lichaam dat voor het eerst zonder demping laat horen wat er speelt. Dat komt niet omdat je nu niet drinkt, het is ook niet de craving, de trek, het verlangen naar drank maar het is de roep van je lichaam die laat horen waar het aandacht nodig heeft.

Je receptoren hebben het vertaald naar alcoholbehoefte, wat je het stemmetje of craving of wijnheks, biermonster, drankduivel of wat voor domme naam ook aan wil geven. Het zijn de receptoren die gewend zijn dat er alcohol kwam en die receptoren besturen jou niet, ze geven je een signaal en dat kan je leren herkennen.

Daarom is stoppen het begin. Vanaf dat punt begint het echte werk: uitzoeken wat er onder zat.

En hier komt de vraag die lastig te beantwoorden is. Waarom lukt het bij de een wel en bij de ander niet?

De gangbare gedachte is dat de meeste mensen het niet alleen redden. Dat klopt als getal. Maar dat getal is niet een vonnis over jou als persoon. Het gemiddelde getal kijkt naar een grote groep en ziet niet wat er bij ieder mens afzonderlijk speelt.

We noemen Jantine. Ze heeft meerdere problemen. Ze slaapt op pillen, ze draait op Red Bull, ze draagt oud trauma mee, en dan ligt er ook nog de drank bovenop. Vier dingen tegelijk. En op een forum krijgt ze te horen: gewoon stoppen, niet zeuren. Dus ze stopt met de drank, en het lukt niet. Logisch. De andere drie dingen liggen er nog. Niemand heeft ernaar gekeken. En dan concludeert ze dat zij een zwakkeling is.

Ze is niet zwak. Er is nooit naar het hele plaatje gekeken.

Dat is het verschil. Niet tussen sterke en zwakke mensen. Tussen mensen bij wie het hele lichaam is bekeken en mensen bij wie alleen het stukje alcohol is behandeld.

Ik heb jaren gedacht dat ik een glas alcohol nodig als als ik verdrietig was, zo werd het ook aangereikt, een vette haring en een jonge jenever als ultiem medicijn met de woorden, "hier, op doktersrecept". Port was goed voor het bloed en dat glas rode wijn idem dito. Ik heb nooit gedacht dat mijn verdriet niet sleet doordat ik het mocht wegdrinken, omdat ik wijn als medicijn kreeg. Een troostende borrel als je verdrietig bent.

Als je stopt, en het houdt niet op, niet vanzelf, is dat geen bewijs dat je het niet kunt.

Het is waarschijnlijk een teken dat er meer onder zit dan alleen drinken. En dat is precies waar deze site over gaat.

Op de volgende pagina's laat ik je zien wat er onder kan zitten. Wat alcohol met je lichaam doet. Wat er gebeurt als je stopt. De rol van je hormonen. De rol van de reclame. Stukje voor stukje, tot het plaatje er ligt.

Stoppen is pas het begin.

Daarna wordt het interessant.