Het woord dat je gevangen houdt
- 8 jun
- 1 minuten om te lezen
Bijgewerkt op: 1 jul
Het woord alcoholist is een kooi.
Niet een diagnose. Een kooi. Een woord dat mensen in een hoek plaatst die ze voor de rest van hun leven meedragen, of ze het willen of niet.
Een voetballer heeft een slechte wedstrijd. Hij heet geen slechte voetballer. Hij speelde slecht. Er is een verschil tussen zijn en doen. Dat verschil maakt alles uit.
Iemand drinkt te veel, al jaren, met gevolgen. Dat maakt hem geen alcoholist. Het maakt hem iemand die te veel drinkt. Gedrag. Geen identiteit. Gedrag kun je veranderen. Identiteit blijft plakken.
De AA bouwt haar fundament op het label. "Ik ben een alcoholist en ik zal dat altijd blijven." Elke vergadering begint ermee. Elke dag opnieuw. Je hersenen geloven wat jij herhaalt. Als je herhaalt dat je altijd alcoholist bent, bereidt je brein zich voor op de volgende keer. Niet als genezing. Als levenslange bewaking.
Ik ga ervan uit dat het anders werkt.
Je dronk. Je drinkt niet meer. Niet omdat je zo gevaarlijk bent voor jezelf dat je bij de mosselen geen witte wijn kunt ruiken zonder te hervallen. Maar omdat je het niet meer wilt. Punt.
Dat is geen herstel van een ziekte. Dat is een besluit.
Woorden zijn niet onschuldig. Ze zijn het verschil tussen een gevangenis en een voordeur.
Opmerkingen