De rol van de reclame

Hoe vaak heb je die zin gehoord in je leven? Geniet, maar drink met mate. Duizenden keren. Op de radio, onder de reclame, achter op het etiket. Je denkt dat het een waarschuwing is. Dat is het niet. Het is de reclame zelf. Huxley beschreef het in 1932. In Brave New World krijgen kinderen in hun slaap zinnen ingefluisterd, honderden keren, nacht na nacht, tot ze denken dat het hun eigen gedachten zijn. Hypnopaedie. Je weet niet meer dat het erin is gelegd. Je denkt dat je het

Het is vijf uur. Zij schenkt een glaasje wijn in, hij pakt een biertje. Zo doen ze dat al twintig jaar, gezellig. Twee glaasjes wijn voor haar, een flesje voor hem. Bij haar tweede glaasje pakt hij het tweede flesje. Dan gaat zij koken. Hij pakt nog een lekkere koude klets terwijl hij de tuin inloopt om de buurman gedag te zeggen, de buren zitten ook gezellig aan hun vijf uurtje. Ze gaan eten. Koffie na, ze kijken naar het journaal en nog een ander tv programma. De reclame do

De wijn van mijn buurman is wél gezond. Dat weet hij zeker, want de dokter heeft het hem zelf verteld, twintig jaar geleden, maar een dokter blijft een dokter. Het zat zo. Zijn vader begon wat te vergeten. Eerst de sleutels, toen de verjaardagen, toen af en toe de weg terug uit het dorp. De buurman ging met hem mee naar de huisarts. En daar, toen ze toch zaten, vroeg hij het maar meteen: dokter, dat glaasje van mijn vader, dat kan toch geen kwaad? Het was de goede dokter om d

Ik zoop iedere dag een dodelijke hoeveelheid, en dat doe of deed jij waarschijnlijk ook. Niet in één keer, natuurlijk. Zo doet niemand dat. Je hakt het in stukjes, en elk stukje krijgt een naampje dat klein genoeg is om niets te betekenen. Een biertje kan wel. Een slaapmutsje. Een afzakkertje. Een opkikkertje, een twaalfuurtje bij de lunch, een vijfuurtje als de dag erop zit. Een wijntje, een likeurtje, een glaasje. De grog als je verkouden bent als medicijn. De glühwein omda

Fabriekseten holt je uit en vult je niet. Het trekt de zink, magnesium en B-vitamines naar buiten die je rustig houden. En dan staat de fles klaar. Het eten en de drank werken aan dezelfde tafel.

Op je vijfde scoorde 98 procent geniaal in creatief denken. Als volwassene 2 procent. Huxley zag het aankomen, Carlin zei het hardop. Wat je vrije wil noemt, is grotendeels een afgespeeld programma.

In 1926 liet kinderarts Clara Davis pasgespeende baby's zelf kiezen uit echt voedsel. Ze aten precies wat ze nodig hadden. Het lichaam kent zijn tekort, zolang de keuzes echt zijn.

Tot 1993 werd medisch onderzoek alleen op mannen gedaan. Dat verklaart een hoop over vrouwen en alcohol.

Vijftien euro per dag is 5.475 euro per jaar. Reken je eigen verbruik eens door.

Bernays verkocht sigaretten als vrouwelijke vrijheid in 1929. De alcoholindustrie gebruikt hetzelfde draaiboek.

57 procent van Generatie X drinkt wekelijks of vaker. Wij zijn opgegroeid met de aanname dat dit erbij hoort.

437 miljoen euro per jaar aan gemiste omzet. De horeca ontdekt dat alcoholvrij winstgevender is.

Vrouwen zijn de groeimarkt voor alcohol. Wine o'clock is geen toeval, het is een marketingstrategie.

Als de wereld eerlijk was, stond alcohol op de lijst van verboden middelen. Een blik op wat het echt is.

Wine o'clock, mommy juice, roséallday. Vrouwen drinken meer dan ooit, en de industrie weet precies waarom.

Gen X heeft een brein van elastiek en kan daardoor makkelijker stoppen met drinken omdat zij al vaker hebben moeten veranderen.