'Eentje kan toch wel'

Eentje. Gewoon eentje. Je bent geen kind, je kunt jezelf beheersen. Eentje kan toch wel.

Drie uur later sta je te zoeken of er nog iets in de koelkast staat.

Alcohol doet twee dingen tegelijk. Het activeert het beloningssysteem, dopamine stroomt, het voelt goed, je wil meer. En het dempt de prefrontale cortex, het deel van je brein dat zegt "ho, wacht even, dit is genoeg." Het gaspedaal gaat in, de rem gaat uit. Precies op het moment dat je de rem het hardst nodig hebt.

Het eerste glas maakt het tweede glas aantrekkelijker dan het eerste glas ooit was.

Annie Grace, die jarenlang zelf te veel dronk en er uitgebreid over schreef, stelt dat matig drinken voor veel mensen moeilijker is dan stoppen. Moeilijker in de zin dat het meer energie kost. Elke avond opnieuw beslissen of je bij één blijft, is een mentale strijd die je uitput. Stoppen is één beslissing. Matigen is elke dag opnieuw weten dat het bijna onmogelijk is wat je probeert. Elke dag falen of maar een drinken zonder de dopamine kick van de tweede die altijd beter smaakt dan die ene. Wat een strijd..

Mensen die niet veel of vaak drinken zeggen: "matig drinken is een vaardigheid, je kunt het leren." Maar fietsen leer je ook niet af als je een tijdje niet fietst. Je brein heeft de patronen opgeslagen. Het weet hoe dit gaat. Het weet ook dat na één glas er nog een komt. Het weet hoe de avond eindigt.

Dat is precies het probleem. Je hebt jezelf aangeleerd dat drinken zo gaat. Eentje is het startsein, niet het eindpunt. Je brein verwacht de rest van het patroon. En een brein dat een patroon verwacht, is een brein dat dat patroon gaat voltooien. Heb je ooit je fiets gepakt om te kijken of je nog kon fietsen, zonder te trappen? Hoe ver kwam je? Oké de trappers een keer rond en dan stap je af.... Klinkt als een onzinnige actie.

Er zijn mensen die echt bij één glas kunnen blijven. Die het glas halfvol laten staan. Die zeggen "nee dank je" als er een tweede wordt aangeboden. Die mensen bestaan.

Als jij dit leest, ben jij waarschijnlijk niet een van hen.

De wetenschap is inmiddels duidelijk: er is geen veilige hoeveelheid alcohol voor de gezondheid. De oude verhalen over een glaasje rode wijn dat goed is voor je hart? Gebaseerd op slecht onderzoek. De vergelijkingsgroep bestond deels uit mensen die al ziek waren en daardoor niet dronken.

Eentje kan toch wel. Maar eentje blijft zelden eentje. En als je dat wel doet, kost het je elke avond opnieuw een gevecht met jezelf.

Op een gegeven moment mag je jezelf gaan afvragen of dat de moeite waard is.