Oxytocine: waarom vrouwen anders drinken

Dopamine is het hormoon van het jagen en het krijgen. Het is uitvoerig onderzocht. Bij mannen. Bij vrouwen speelt oxytocine een minstens zo grote rol. Het is het hormoon van verbinding, vertrouwen en veiligheid. Het komt vrij bij aanraking, bij oogcontact, bij het gevoel dat je ergens bij hoort.

Alcohol verhoogt tijdelijk oxytocine. Dat is waarom het eerste glas voelt als warmte. Niet de dopaminepiek. Niet het GABA-effect. Het is het oxytocine dat zegt: hier ben je welkom. Hier hoor je bij. Hier ben je veilig. Voor iemand die eenzaam is — en eenzaamheid hoeft niet te betekenen dat er niemand om je heen is, het kan ook betekenen dat er niemand is die je werkelijk ziet — is dat effect krachtiger dan welke drug ook.

Oestrogeen versterkt het effect van oxytocine. Testosteron dempt het. Het vrouwenlichaam is gebouwd om sterker te reageren op verbinding. En sterker te lijden onder het gebrek eraan. Dat is geen zwakte. Dat is biologie. Het oxytocinesysteem bij vrouwen is gevoeliger, en dat maakt alcohol als verbindingssubstituut krachtiger — en gevaarlijker.

Sarah Wakeman van Harvard zegt: the opposite of addiction is connection. Dat is geen poëtisch citaat. Dat is de oxytocine-biologie die ze beschrijft. Een zenuwstelsel dat voldoende echte verbinding ervaart, heeft minder behoefte aan de chemische vervanging. Een zenuwstelsel dat op honger staat naar verbinding, grijpt naar wat beschikbaar is.

Alcohol lost het niet op. Het simuleert het. Kort. En ondermijnt daarna het systeem dat echte verbinding zou kunnen voelen.

Bronnen: PubMed: oxytocine en alcohol, sekseverschillen. Sarah Wakeman, Harvard/Mass General Brigham.