De gastric bypass en het tekort in je darmen

Na een maagverkleining verdubbelt het risico op een alcoholprobleem. De gangbare verklaring is tweeledig: alcohol komt sneller in het bloed, en de beloning die voorheen van eten kwam, verschuift naar een ander middel. Dat klopt. Maar het is niet het hele verhaal.

Twee tot zes procent van de mensen die een gastric bypass ondergaan, ontwikkelt in de jaren daarna een verslaving aan alcohol. Niet meteen. Twee tot vijftien jaar later. In veel gevallen zijn het mensen die daarvoor geen bijzondere relatie met alcohol hadden.

Parweez Koehestanie, MDL-arts gepromoveerd in endoscopische bariatrie, beschrijft een studie met 24 vrouwen — twaalf met bypass, twaalf zonder. Allemaal dezelfde hoeveelheid alcohol. De vrouwen met bypass hadden na tien minuten al een significant hogere alcoholconcentratie in hun bloed. De vrouwen zonder bypass bereikten hun piek pas na dertig minuten, en die piek was lager. Eén glas na een bypass voelt en meet als tweeënhalf.

Bij een Roux-en-Y gastric bypass wordt het bovenste deel van de dunne darm omgeleid. De duodenum en het begin van de jejunum worden gepasseerd — precies de plekken waar drie cruciale stoffen worden opgenomen: zink, koper en vitamine B6. Na de ingreep ontstaat malabsorptie van alle drie. De mineralen die het dopaminesysteem in stand houden, worden niet meer goed opgenomen door het lichaam dat nu ook nog eens kwetsbaarder is voor alcohol.

Dit is een dubbele risicogroep. Snellere alcoholopname én lagere mineraalstatus. Beide factoren versterken de kwetsbaarheid die in de vorige blogs is beschreven. Zink daalt. Koper verstoort. B6 ontbreekt. En alcohol bereikt het brein tweeneenhalf keer harder dan bij iemand zonder ingreep.

Voorlichting over dit risico bij de 16 Nederlandse behandelcentra schiet tekort. Het gesprek over alcohol hoort bij bariatrische zorg. Het hoort er nog steeds niet standaard bij.