Triggers bij drinken: waarom je hand al naar het glas gaat

Je collega stuurt een berichtje: 'Borrel?' Je voelt het al voordat je antwoord hebt gegeven. Dat kleine trekje. Die lichte hunkering. Dat is je brein dat een knop indrukt.

Triggers zijn de onzichtbare knoppen in je leven. Ze zitten overal. In de geur van wijn bij de buren. In het geluid van het blikje wat wordt geopend, de vrijdagmiddag om kwart voor vijf. In de specifieke manier waarop het licht valt als je in je favoriete stoel zit.

De neurowetenschapper noemt dit cue-reactiviteit. Je brein heeft een koppeling gemaakt tussen een signaal en een verwachte beloning. Die koppeling zit niet in je bewuste denken. Hij zit in de basale ganglia, het deel van je brein dat gewoontes opslaat en uitvoert zonder overleg. Het handelt gewoon. Jij denkt dat je een keuze maakt. Je brein heeft die keuze al gemaakt voordat jij er erg in had.

De lus werkt zo: er is een signaal, een cue. Dat signaal activeert een verlangen. Het verlangen zoekt een routine. De routine levert een beloning. En de beloning versterkt het signaal voor de volgende keer. Elke keer dat je drinkt na de vrijdagmiddag-WhatsApp, wordt die koppeling een beetje sterker. Omdat je brein goed is in leren.

Khodi Rvyne werkt vanuit het idee dat gedrag niet je identiteit is, zegt iets wat hier precies op aansluit: jij bent niet de trigger. Jij bent de persoon die de trigger ervaart. Dat verschil is belangrijker dan het lijkt. Een trigger is een signaal, geen bevel.

Het is informatie, geen verplichting.

Maar zolang je niet weet dat de knop er is, lijkt het alsof iemand anders hem indrukt ( stemmetjes, wijnmonsters, wijnheksen, je onderbewuste, de gekste namen kom je tegen om de aandrang te beschrijven, je Pavlov reactie).

De geur van wijn bij de buren is een knop. De WhatsApp-groep is een knop. De supermarkt op vrijdag is een knop. De specifieke stoel in de woonkamer is een knop. De televisie die aangaat na het eten is een knop. Ze zijn allemaal van jou, ze zijn allemaal aangeleerd, en ze zijn allemaal te herkennen.

Waarom vrijdagmiddag gevaarlijk is

Vrijdagmiddag is geen gewone trigger. Het is een bundel. Tijdstip, stemming, sociale verwachting, het einde van de werkweek, de overgang naar iets anders. Al die signalen tegelijk wijzen in dezelfde richting.

Je brein heeft die richting jarenlang geoefend. Het weet wat er nu hoort te gebeuren. En het begint al te anticiperen voordat je thuis bent, voordat je de koelkast opendoet, voordat je ook maar één bewuste gedachte hebt gehad.

Herkennen is het eerste wat werkt. Niet vermijden, niet bestrijden. Gewoon zien. 'Dit is een trigger. Mijn brein verwacht nu iets.' Dat moment van herkenning is het moment waarop de automatische piloot even stopt. Niet lang. Maar lang genoeg.

Schrijf eens op, bij welke stemming, welk liedje, welke geur, welk feestje, welke emotie koppel jij aan het drinken? Als je dit voor jezelf kan opschrijven, weet je waarom je getriggerd raakt en kan je op voorhand bedenken dat je bij deze gelegenheden niet hoeft te gaan vechten maar een plan kan bedenken wat je anders gaat doen. Zo kun je zelf de trigger gaan koppelen aan nieuwe gewoontes.

Onderzoek laat zien dat cue-reactiviteit al vroeg in drinkpatronen ontstaat en dat het voorspelt hoe sterk het verlangen later wordt. Maar datzelfde onderzoek laat ook zien dat de koppeling verzwakt als de verwachte beloning uitblijft. Elke keer dat de trigger er is en je niet drinkt, wordt de knop een beetje minder gevoelig. Niet meteen. Met geduld, oefening en na herhaling.

De WhatsApp-groep vraagt 'borrel?' Je voelt het trekje. Je herkent het. Je antwoordt: 'Niet vanavond.' En ergens in je basale ganglia wordt een kleine notitie gemaakt.

Dat is geen overwinning. Dat is herprogrammering. Langzaam, saai, effectief. Daar komt geen wijnheks aan te pas. Dat ben jij die je eigen Pavlov reactie herkent.

Vind je deze blog interessant en wil je grip op je alcoholgebruik?

In de cursus Be Grip op alcohol leg ik uit welke weg alcohol in je lichaam aflegt en waardoor het zo lastig is om je drinkroutines te veranderen. Hier leer je herkennen wat een trigger of een craving is en wat deze seintjes betekenen. Je krijgt een gereedschapskist vol tools waarmee je zelf leert wat voor jou werkt. Niet drinken is het makkelijkste deel. Niet meer willen drinken omdat je begrijpt wat er in je brein afspeelt, maakt het een overtuiging.

Als je een accuschroefmachine hebt, sla de schroeven niet meer met een hamer in de muur.

Hoe werkt het?

Dagelijks ontvang je een mail met een link naar de cursus. Bij de blog zit een module met uitleg, een vraag en iets om over na te denken, zodat je direct kunt toepassen wat je hebt geleerd. Je kunt op ieder moment starten. En je mag zo vaak opnieuw beginnen als je wil. De cursus is alleen voor jou en er is geen groepsprogramma. Als je met anderen wilt praten of vragen hebt, kan dat in een privécommunity. Je kunt zelf je gegevens beheren zodat je anoniem bent als je dat wenst.

In dertig dagen leg je de basis om vol vertrouwen een alcoholvrije toekomst op te bouwen.

Be Grip op alcohol

Klik hieronder om meteen te beginnen.

Of blijf je met de hamer op een schroef slaan?

☆cursus☆