Waar een wil is, is een weg.

Het oudste boek over stoppen met drinken is bijna een eeuw oud.

The Big Book, de bijbel van de AA, geschreven in 1939 door een man die zelf dronk en een ander zocht die het begreep.

Twee alcoholisten (een term die tegenwoordig niet eens meer bestaat) die tegen elkaar zeiden: als we het samen doen, houden we het misschien vol. Daar begonnen de twaalf stappen, de kring, de koffie, de hogere macht. En het werkte, voor miljoenen, wereldwijd, al negentig jaar lang, en nog steeds. De structuur, de gemeenschap, de erkenning dat je het niet alleen hoeft te doen.

Er zijn nog veel meer mensen geweest die zich niet herkennen in dat model, die geen hogere macht willen aanroepen, en zich absoluut niet herkennen in een model wat stelt dat je voor eeuwig een anonieme alcoholist zal blijven.

Sinds dat eerste boek is er gelukkig veel veranderd. De psychologie ging onderzoeken hoe je gedrag verandert. Gedragstherapie. Daar zijn boeken over geschreven die miljoenen keren zijn verkocht en die voor veel mensen het verschil hebben gemaakt.

Een Duitse journaliste onderzocht de wetenschap, luisterde podcasts, en praatte met andere mensen die een alcohol afhankelijkheid hadden. In Duitsland groeit daar een hele beweging omheen van mensen die bewust kiezen voor een leven zonder alcohol, niet omdat ze een probleem hebben in de klassieke zin maar omdat ze niet meer willen drinken en zich geen alcoholist noemen maar de nuchtere beweging.

Iemand bouwde een app die je alcoholvrije dagen telt en je laat zien hoeveel je hebt bespaard, wat je gezondheid winst is en hoeveel katers je niet hebt gehad. Voor vele is dit genoeg om een houvast te hebben.

Een coach in Amerika draaide het label om en zegt dat je gedrag niet je identiteit is en dat je jezelf opnieuw kunt opbouwen zonder een stempel, je hebt een probleem, je bent geen probleem.

Een neurobiologe deed onderzoek en legt uit dat verslaving een ziekte is van het brein, en pleit voor passende medicatie en behandeling op maat.

En ondertussen stoppen dagelijks mensen die geloven dat hun wilskracht voldoende is om niet te drinken, en zeggen dat je het gewoon niet moet doen.

Een groeiende groep specialisten en wetenschappers is het inmiddels eens dat verslaving zich afspeelt in hersengebieden die je kan meten en waar je met voeding en medicatie en cognitieve therapie veel meer kan bereiken dan eerder werd gedacht. Die middels hersenscans en metingen kunnen zien dat er wel degelijk veranderingen optreden in je neurobiologie en die alle bovenstaande ideeën toejuichen.

Zonder dat je begrijpt wat er gebeurt in je lichaam als je drinkt,

mag je de rest van je leven bidden, wat overigens ook een wetenschappelijke werking heeft. (daarover meer in een volgende blog)

Geloof en wetenschap.

Groepen en alleen doen.

Ze werken allemaal.

Misschien voor jou,

Misschien niet voor jou.

Voor iemand.

Niet voor iedereen.

De weg die werkt is de weg die bij jou past. Er zijn meerdere wegen die leiden naar Rome en of je weg nu recht is, een kronkelpad of nog moet worden aangelegd, ook voor jou is er een weg. Of je die hier vindt of ergens anders, het is jouw weg en die kan je alleen zelf lopen. Ik hoop dat ik je de juiste richting wijs.

Naar Cursus