Er is niet één weg
- 28 mei
- 2 minuten om te lezen
Bijgewerkt op: 1 jul
Nathalie Stüben is journalist. Ze is opgegroeid met het idee dat wijn bij een goed leven hoort. Cultuur. Beschaving. Een glas bij het eten, een glas bij het gesprek. Ze was, zoals ze het zelf omschrijft, het meisje uit een goed huis dat iedereen onder de tafel kon drinken.
Ze is nu negen jaar nuchter. Ze is niet via de AA gegaan. Ze is niet naar een kliniek gegaan. Ze heeft het aangepakt zoals ze alles aanpakt: als journalist. Wat zegt de wetenschap? Wat zijn de podcasts? Welke factoren spelen een rol in mijn drinkgedrag? Ze heeft het onderzocht, begrepen, en vervolgens gestopt.
Dat werkte voor haar. Het werkt niet voor iedereen. En dat is precies het punt.
Er is een hardnekkig idee dat er één juiste manier is om te stoppen. De AA. De twaalf stappen. De kring. De koffie. De kerk. Voor veel mensen is dat de redding — de structuur, de gemeenschap, de erkenning dat je het niet alleen kunt. Er zijn miljoenen mensen die dat kunnen bevestigen. Maar er zijn ook mensen voor wie het niet werkt. Die zich niet herkennen in het model. Die geen hogere macht willen aanroepen. Die denken: ik pas hier niet in.
Annie Grace schreef This Naked Mind. Een boek over de psychologie van drinken. Over hoe je je overtuigingen over alcohol kunt onderzoeken en veranderen. Geen twaalf stappen. Geen groep. Gewoon lezen, denken, begrijpen. Dat werkt voor sommige mensen.
In Duitsland groeit de nüchterne Bewegung. Mensen die stoppen, niet omdat ze een probleem hebben in de klassieke zin, maar omdat ze bewust kiezen voor een leven zonder alcohol. Nathalie Stüben wordt gezien als een van de grondlegsters van die beweging in de Duitstalige wereld.
De fout die veel mensen maken: ze proberen één weg, het werkt niet, en ze concluderen dat stoppen niet voor hen is weggelegd. Dat klopt niet. Ze hebben de verkeerde weg geprobeerd.
Er is niet één kamer met één stoel. Er zijn meerdere kamers. Meerdere wegen. De weg die werkt is de weg die bij jou past.
Opmerkingen