Er is niet één weg

Nathalie Stüben is journalist. Ze is opgegroeid met het idee dat wijn bij een goed leven hoort. Cultuur. Beschaving. Een glas bij het eten, een glas bij het gesprek. Ze was, zoals ze het zelf omschrijft, het meisje uit een goed huis dat iedereen onder de tafel kon drinken.

Ze is nu negen jaar nuchter.

Ze is niet via de AA gegaan. Ze is niet naar een kliniek gegaan. Ze heeft het aangepakt zoals ze alles aanpakt: als journalist. Wat zegt de wetenschap? Wat zijn de podcasts? Wat zijn de boeken? Welke factoren spelen een rol in mijn drinkgedrag? Ze heeft het onderzocht, begrepen, en vervolgens gestopt.

Dat werkte voor haar.

Het werkt niet voor iedereen.

En dat is precies het punt.

Er is een hardnekkig idee dat er één juiste manier is om te stoppen met drinken. De AA. De twaalf stappen. De kring. De koffie. De kerk. Voor veel mensen is dat de redding. Echt. De structuur, de gemeenschap, de erkenning dat je het niet alleen kunt. Het werkt. Er zijn miljoenen mensen die dat kunnen bevestigen.

Maar er zijn ook mensen voor wie het niet werkt. Die zich niet herkennen in het model. Die geen hogere macht willen aanroepen. Die niet in een kring willen zitten. Die denken: ik pas hier niet in. Net zoals Nathalie Stüben dacht: ik pas hier niet in.

Annie Grace schreef This Naked Mind. Een boek over de psychologie van drinken. Over hoe je je overtuigingen over alcohol kunt onderzoeken en veranderen. Geen twaalf stappen. Geen groep. Gewoon lezen, denken, begrijpen.

Dat werkt voor sommige mensen.

In Duitsland groeit de nüchterne Bewegung, de nuchtere beweging. Mensen die stoppen, niet omdat ze een probleem hebben in de klassieke zin, maar omdat ze bewust kiezen voor een leven zonder alcohol. Nathalie Stüben wordt gezien als een van de grondlegsters van die beweging in de Duitstalige wereld. Ze heeft een boek geschreven, een podcast, een community. Ze bereikt mensen die zich niet aangesproken voelen door het traditionele hulpaanbod.

En dan is er Aardstaal.

Geen kliniek. Geen twaalf stappen. Geen groep in een kerkzaal. Wel neurobiologie. Wel taal. Wel eerlijkheid over wat alcohol doet met je hersenen, je gedrag, je leven. En een gemeenschap van mensen die dat herkennen.

Dat werkt voor sommige mensen.

Het punt is niet welke weg de beste is. Het punt is dat er meerdere wegen zijn. En dat de weg die voor jou werkt, de weg is die bij jou past. Bij jouw karakter. Bij jouw geschiedenis. Bij jouw manier van denken.

Sommige mensen hebben een groep nodig. Anderen hebben een boek nodig. Anderen hebben een podcast nodig. Anderen hebben een gesprek nodig. Anderen hebben gewoon de juiste informatie nodig op het juiste moment.

De fout die veel mensen maken is dat ze één weg proberen, het niet werkt, en dan concluderen dat stoppen niet voor hen is weggelegd. Dat ze het gewoon niet kunnen.

Dat klopt niet. Ze hebben alleen de verkeerde weg geprobeerd.

Er is niet één kamer met één stoel. Er zijn meerdere kamers. Meerdere stoelen. Meerdere manieren om te zitten.

Vind de jouwe.