Waarom drink ik dit spul eigenlijk nog?
- 4 jun
- 2 minuten om te lezen
Bijgewerkt op: 1 jul
In een van mijn favoriete podcasts — Mel Robbins in gesprek met Dr. Sarah Wakeman, senior medisch directeur verslavingsgeneeskunde bij Harvard's Mass General Brigham — zei ze halverwege het gesprek: "Waarom drink ik dit spul eigenlijk nog?"
Het ethanol-molecuul in je gin-tonic is hetzelfde molecuul als dat in desinfectiemiddel of handgel. Hetzelfde. Niet vergelijkbaar. Hetzelfde. We drinken het omdat het via fermentatie is gemaakt van suiker of graan, en omdat grote brouwerijen er een marketingverhaal omheen hebben gebouwd van luxe, gezelligheid en volwassenheid.
Op een MRI-scan zie je dat het brein van een zware drinker volume verliest. Het krimpt. Een vijftiger die al jaren fors drinkt, heeft vaak een brein dat eruitziet als dat van iemand van tachtig. De functionele hersengebieden zijn kleiner. De verbindingen trager.
Elke hoeveelheid alcohol is geassocieerd met een verhoogd kankerrisico. Borstkanker staat er sterk mee in verband, waarschijnlijk hormonaal. Lever- en darmkanker ook. Het idee dat een glas rode wijn gezond is vanwege antioxidanten is hopeloos achterhaald. De onderzoeken die dat claimden vergeleken drinkers met mensen die niet dronken vanwege al bestaande gezondheidsproblemen — dat scheef de resultaten in het voordeel van de opdrachtgever.
Alcohol beschadigt de lever in stadia. Eerst vette lever — vetophoping als reactie op ontsteking. Dit kan nog herstellen. Stop je op tijd, dan bouwt de lever zich opnieuw op. Ga je door, dan volgt littekenvorming. En als die littekens verhard zijn tot cirrose, helpt alleen nog een transplantatie. Dr. Wakeman ziet mensen van begin dertig binnenkomen met cirrose.
Alcohol helpt je in slaap vallen. Maar het is geen slaap. Het is sedatie. Zie daarvoor: Je slaapt niet. Je bent bewusteloos.
Dus nog een keer de vraag die ze hardop stelde: waarom drink ik dit spul eigenlijk nog?
Opmerkingen