De fiets, en waarom Dry January, tijdelijk stoppen of minderen niet werkt.
- De Grote Roze Olifant
- 22 apr
- 2 minuten om te lezen
Bijgewerkt op: 29 apr
Stel je voor: je fietst al twintig jaar. Elke dag. Naar je werk, naar de supermarkt, door het park. Je denkt er niet over na. Je stapt op en je trapt. Het gaat vanzelf.
Dan stop je een maand, of tien jaar. Geen fiets. Andere dingen. En na die maand of TIEN jaar stap je weer op. Na twee straten fiets je weer alsof je nooit bent gestopt. Omdat je lichaam het kent. Omdat je brein de route weet. Omdat twintig jaar oefening niet verdwijnt in dertig dagen.
Stel je fiets niet in deze vergelijking, maar je drinkt een flesje bier, of een glas wijn. Je drinkt al twintig jaar, een flesje bier of een glaasje wijn. Niet elke avond, niet elke dag, maar wel in het weekend. Op een feestje. Na het werk, bij het eten, op de bank. Je denkt er niet over na. Je pakt een glas en je schenkt. Het gaat vanzelf. Misschien ook wel iets vaker, of toch iedere dag, het maakt eigenlijk niet uit, je drinkt en je denkt er niet bij na.
Dan stop je een maand. Dry January. Gaat best. Lastige momenten, maar haalbaar. En op 1 februari? Dan stap je weer op de fiets. Zelfde route, zelfde automatisme, zelfde brein dat weet hoe het moet. Want je hebt twintig jaar geoefend.
Het punt
Als je geen drinkpatroon hebt, is Dry January een leuk experiment. Net als een maand niet fietsen. Geen probleem, geen inzicht, geen verandering.
Maar als je wél een patroon hebt, en je kunt niet wachten tot februari, dan weet je nu iets over jezelf. De fiets staat klaar. De route zit in je brein.
Je zal dus een nieuwe route moeten leren fietsen. Niet dertig dagen lang, maar lang genoeg dat je brein die andere route leert en deze als voorkeursroute gaat nemen.
Dat is geen wilskracht. Dat is neurologie. Je brein maakt paden. Hoe vaker je een pad bewandelt, hoe dieper het wordt. Stoppen met drinken is als een nieuw pad maken dat dieper wordt dan het oude. Met je fiets in de hand blijven staan en hopen dat je er niet op stapt, zal je niet ver brengen.
De fiets staat altijd klaar. De vraag is of je een andere kant op leert trappen.
Opmerkingen