Dopamine na alcohol: je eigen systeem moet het nu doen
Bijgewerkt op: 17 aug
Je mist de kick. Dat klopt. Dat is geen zwakheid.
Alcohol gooit meer dopamine in je systeem dan je brein zelf aanmaakt. Elke dag dat je dronk, paste je beloningssysteem zich aan. Je eigen productie ging omlaag. Dat is geen moreel falen — dat is aanpassing. Je lichaam deed precies wat het moest doen.
Als je stopt, mist het brein wat het gewend was. Dat voelt als leegte, als vlakheid, als de koffie die naar koffie smaakt maar niet naar díe koffie. Wetenschappers noemen het anhedonie — het tijdelijk onvermogen om plezier te voelen. Het is voorspelbaar en het hoort bij de omschakeling.
Gemiddeld twee tot vier weken voor de acuutste fase. Tot een jaar voor het herstel van de beloningsdrempel. Dat verschilt per persoon en per gebruik.
Wat werkt: je brein geven wat het zoekt, maar via een andere weg. Beweging. Nieuw leren. Muziek. Licht. Contact. Bij elke nieuwe ervaring maakt je brein dopamine aan — niet in de grote nep-hoeveelheid van een fles wijn, maar in de echte kleine hoeveelheid die blijft hangen en geen crash achterlaat.
Het probleem met die echte dopamine is ook het voordeel. Hij is kleiner, maar hij is echt. Een brein dat de echte versie kent, wil de nep-versie niet meer terug.
Dat weet ik inmiddels uit eigen ervaring.
Opmerkingen