Trek in alcohol is een tekort: wat je lichaam zegt

Marcus Aurelius schreef het bijna tweeduizend jaar geleden. De gebeurtenis bepaalt niet hoe je je voelt. Je oordeel erover doet dat. De stoïcijnen dachten dat de gedachte de bodem was: eerst vel je een oordeel, dan krijg je een gevoel. Draai het om. Vaak komt het gevoel eerst, uit het lijf, en plakt het denken er achteraf een verhaal op.

Kijk naar wat er werkelijk gebeurt. Je lichaam raakt uit balans, door jaren van gewoontes die je hormonen en je mineralen uitputten, door slecht slapen, door alcohol. Je zinkgehalte zakt. Je B-vitamines raken op, en zonder B6 kan je brein geen dopamine maken. Je cortisol staat te hoog. Overal in je lijf zitten cellen die dat als eerste merken, want zij hebben die stoffen nodig om hun werk te doen. Ze sturen een signaal naar je hersenstam, het oudste deel van je brein, dat lang voor het denken bestond. Dat signaal komt aan als een gewaarwording. Onrust. Leegte. Trek.

Dat signaal heeft geen woorden. Het is een gevoel, meer niet. Maar jij hebt woorden. Dus je plakt ze erop. Je koppelt het signaal aan een gebeurtenis, aan een herinnering, aan een reden. Ik voel me rot vanwege dit. Ik heb behoefte aan een glas vanwege dat. En zo wordt een lichamelijk tekort ineens een gedachte, een verhaal, een stem.

Er zit geen stem in je hoofd. Er zit geen wijnheks op je schouder. Er is een lichaam met een tekort dat aan de bel trekt in de enige taal die het heeft. Chase Hughes, die jaren besteedde aan bestuderen hoe mensen werken onder het bewustzijn, zegt het zo: het zenuwstelsel stuurt, en het denken loopt erachteraan om het uit te leggen. Wat jij 'ik' noemt, is grotendeels een verhaal dat je vertelt over de toestand van je lijf. Het ego is geen stuurman. Het is een woordvoerder.

Je kent dat van honger. Om vijf uur ben je opeens korzelig, alles irriteert, je partner zegt iets onschuldigs en je bijt. Een boterham later is de wereld weer normaal. Er was geen probleem met je partner. Er was een bloedsuiker die zakte en een hoofd dat er een verhaal bij zocht.

En er is een reden dat dat systeem zo vaak aan de bel trekt. De mens is gebouwd voor de aarde. Licht bij zonsopgang, donker bij nacht. Eten wat het seizoen geeft. Bewegen, aanraking, groep, stilte. Honderdduizenden jaren afgesteld op een wereld van planten en seizoenen, en dat systeem draag je nog altijd. Toen verdween die wereld. Kunstlicht in plaats van de nacht. Fabriekseten dat het lichaam niet herkent. Beeldschermen waar een horizon was. Prikkels zonder einde. Het lichaam is niet meegegroeid. Het staat nog afgesteld op de aarde en leeft in een wereld die de aarde kwijt is. Dus geeft het signalen af. Onrust. Leegte. Trek. En daar stond de fles, een kant-en-klare demper voor een tekort dat we niet meer herkenden als heimwee.

Zolang je denkt dat de trek een gedachte is, ga je ermee in gesprek. Je bevecht hem, je onderhandelt, je geeft toe, je schaamt je. Je vecht tegen een stem die er niet is. Zodra je weet dat het je lichaam is, valt het gesprek weg. Je discussieert niet met een tekort. Je vult het aan.

Je eet wat leeft in plaats van wat verpakt is. Je herstelt de zink, de B-vitamines, de rust. Je zoekt het licht van de ochtend en het donker van de nacht. Je zet je voeten in de aarde. Je haalt jezelf uit de omgeving die de stress voedt, terug naar het ritme waarvoor je gemaakt bent. Het signaal verliest zijn verhaal, en daarmee zijn macht. Dat vraagt geen wilskracht. Het vraagt aandacht voor wat je eet, hoe je beweegt, en of je luistert.

Want je lichaam heeft heimwee naar voeding, niet naar de leegte die de reclame je verkoopt. Light en zero verkopen je precies die leegte: je raakt nooit verzadigd, je lijf blijft vragen, en die honger stilde je jarenlang met alcohol. De roep om meer bleef. Daar zit Marcus Aurelius en daar zit het lichaam, op hetzelfde punt. Het leven is wat je gedachten ervan maken. En je gedachten zijn wat je in je lichaam stopt, en wat je lichaam ervan maakt.

Bron: Marcus Aurelius, Meditaties. Chase Hughes over het zenuwstelsel en het bewustzijn. Dat alcohol zink en B-vitamines uitput en dat B6 nodig is om dopamine te maken, is aangetoond. Dat het lijf een signaal geeft vóór het denken er een verhaal van maakt, is de kern van het onderzoek naar interoceptie.

Vind je deze blog interessant?

In de cursus lees je hoe je grip krijgt op je drinken.

Hoe werkt het?

Bij iedere blog zit een module met uitleg, zodat je er zelf mee aan de slag kan. Iedereen is anders. Je start wanneer jij wilt en er is geen groep waar je verantwoording aan aflegt. Je doet het helemaal zelf, en mocht je wel met anderen willen praten of vragen stellen, dan is daar alle ruimte voor.

Wat krijg je?

• 30 dagen elke dag mail, blog en uitleg

• begrip van wat alcohol doet in je lijf en hoofd

• toegang tot besloten community, voor steun en advies wanneer jij wilt

• profiel zelf instellen: eigen naam, nickname of helemaal privé

In dertig dagen leg je de basis om vol vertrouwen een alcoholvrije toekomst op te bouwen.

Be-Grip op alcohol

Klik hier om vandaag al te starten

☆cursus☆