Je bent gestopt. Goed. Dag drie, dag vijf, dag tien. Je slaapt beter. Je hoofd is helderder. Je bent trots op jezelf. En dan is er dat andere ding. Niet de hunkering. Niet de ontwenning. Iets subtieler en vervelender. De wereld is gewoon minder. De koffie smaakt naar koffie, maar niet naar díe koffie. De zon schijnt, maar je voelt hem niet echt. Je lacht om iets grappigs, maar het klinkt hol. Dat is geen depressie. Dat is neurobiologie. Alcohol gooit dopamine in je systeem. V

Kohdi Rvyne overleefde leverfalen. Zijn hart stopte op de operatietafel. Hij dronk dertig tot vijfenveertig shots per dag. Hij overleefde. Kickte af, cold turkey. Na jaren van schaamte en mislukte programma's ontwikkelde hij zijn eigen therapie. De conclusie die hij eraan verbond: alcohol deed precies wat het moest doen. Het reguleerde een zenuwstelsel dat niemand hem ooit had geleerd om zelf te besturen. Rvyne werd op zijn drieëndertigste gediagnosticeerd met ADHD. Een ADHD-

"Wine o'clock" is geen grap. Het is een marketingstrategie. Iemand heeft dat bedacht en uitvoerig getest, besloten dat het werkte en opgeschaald. Er zit een compleet businessmodel achter de zin die jij grappig vindt op een tegeltje in de keuken. Vrouwen zijn een groeisegment De alcoholindustrie heeft een probleem. Mannen drinken al decennia, daar verandert weinig. De jongere generatie drinkt sowieso al minder. De groei zit in vrouwen. Dat staat in de marketinganalyses, gepres

Dopamine is de beloning die je verwacht. Je brein maakt dopamine aan op het moment dat het iets verwacht. Niet pas wanneer je het krijgt. De fles wijn die je opentrekt geeft een dopaminepiek nog voordat je de eerste slok neemt. Het ritueel is genoeg. Twee manieren om te betalen Dopamine is een valuta. Je kunt het verdienen op twee manieren. De eerste is snel. Je leent het. Alcohol, suiker, scrollen, je krijgt nu dopamine en betaalt later terug met rente. De tweede is langzame

Geïnspireerd door JIM ROHN DE VIER SEIZOENEN Jim Rohn verkocht geen zelfmedelijden en hij beloofde geen snelle oplossingen. Hij zei: Er zijn vier seizoenen. Je kunt ze niet overslaan. Je kunt ze niet onderhandelen. Je kunt ze alleen doorlopen. Dat is hoe het werkt. WINTER Als je stopt met drinken, zit je in de winter. Koud, ongemakkelijk, guur en donker. Je brein past zich aan aan een evenwicht dat het jarenlang niet kende. Je slaap is rommelig. Je emoties zitten zonder reser

Je moeder dronk. Je oma dronk. Je tante dronk. Dus jij drinkt ook. Dat is de redenering. En ze klopt niet. Niet omdat het niet in de familie zit. Misschien zit het er wel in. Maar “het zit in de familie” en “jij bent voorbestemd” zijn twee verschillende dingen. En die twee worden te vaak door elkaar gehaald. Wat genen doen Genen beïnvloeden hoe sterk je de effecten van alcohol voelt. Hoe snel je het afbreekt. Hoe gevoelig je bent voor stress. Hoe impulsief je reageert. Dat zi

De lege avond is geen probleem. Het is een diagnose. Je hebt niet gedronken. Goed. Je zit op de bank. Het is half acht. Er is niks op tv dat je echt wil zien, niemand die je echt wil bellen, niets wat echt moet. En dan komt het. Niet een verlangen naar alcohol. Iets erger. Verveling. Verveling is een van de sterkste triggers die er zijn. Sterker dan stress. Sterker dan verdriet. Want stress en verdriet hebben een oorzaak. Verveling heeft alleen een leegte. Wat er in je hoofd

Je wordt wakker. Het duurt een seconde. Dan weet je het weer. Gisteren was het weer raak. Je had gezegd dat je het niet zou doen. Je had het beloofd aan jezelf, aan niemand anders, want je vertelt het niemand meer. En toch. De lege fles staat op het aanrecht als bewijs. Je maag draait. Niet van de alcohol. Van de schaamte. Schaamte is geen bijwerking van drinken. Het is de motor. Brené Brown heeft er jaren onderzoek aan gewijd. Haar conclusie is simpel en vernietigend: schaam

Er is een zin die alles plat slaat. "Ik ben geen alcoholist." Klopt. Waarschijnlijk niet. Het woord "alcoholist" heeft een beeld. Een man op een bankje. Een vrouw die 's ochtends al begint. Iemand die zijn baan kwijt is, zijn gezin, zijn tanden. Dat ben jij niet. Jij werkt. Jij functioneert. Jij drinkt alleen in het weekend, of alleen 's avonds, of alleen als het een zware dag was. Dat is toch anders. En omdat jij niet dat beeld bent, hoef jij ook niet na te denken over je dr

Eentje. Gewoon eentje. Je bent geen kind, je kunt jezelf beheersen. Eentje kan toch wel. Drie uur later sta je te zoeken of er nog iets in de koelkast staat. Alcohol doet twee dingen tegelijk. Het activeert het beloningssysteem, dopamine stroomt, het voelt goed, je wil meer. En het dempt de prefrontale cortex, het deel van je brein dat zegt "ho, wacht even, dit is genoeg." Het gaspedaal gaat in, de rem gaat uit. Precies op het moment dat je de rem het hardst nodig hebt. Het e

Week 1 is adrenaline. Je hebt een beslissing genomen. Je voelt je goed. Je slaapt beter, je hoofd is helderder, je bent trots op jezelf. Je denkt: waarom heb ik dit niet eerder gedaan. Week 2 is realiteit. De euforie is weg. De adrenaline van de beslissing is opgebruikt. En wat overblijft is gewoon je leven, maar dan zonder het ding dat je altijd gebruikte om het draaglijker te maken. De roze wolk en de crash In herstelkringen noemen ze het de "pink cloud" de roze wolk van vr

Je hebt een zware dag gehad. Dat is geen excuus, dat is gewoon een feit. En ergens rond zes uur 's avonds schenk je een glas in. Omdat je dorst hebt en omdat het werkt. De spanning zakt. De schouders gaan omlaag. Het hoofd wordt stiller. Dat is cortisol. Cortisol is het stresshormoon van je lichaam. Het wordt aangemaakt door de bijnieren, op commando van een systeem dat de HPA-as heet: hypothalamus, hypofyse, bijnier. Drie woorden die je niet hoeft te onthouden, maar het idee

Stel je voor dat je op een verjaardag zegt: ik rook even niet vanavond. Niemand vraagt waarom. Niemand trekt een wenkbrauw op. Niemand zegt: ach, doe toch gewoon mee, één sigaretje kan toch geen kwaad. Zeg datzelfde over alcohol en de avond verandert van karakter. Ineens ben jij degene met een verhaal. Ineens moet er een reden zijn. Een zwangerschap, een antibioticakuur, een rijbewijs dat op het spel staat. Iets wat groot genoeg is om het te rechtvaardigen. Want blijkbaar is

Vrijdagmiddag. Je collega's pakken hun jas. Iemand zegt iets over een terrasje. De werkweek is voorbij en je brein weet precies wat er nu hoort te gebeuren. Welkom in de moeilijkste 48 uur van de week. Waarom het weekend anders is Doordeweeks heb je structuur. Tijden, verplichtingen, dingen die moeten. Die structuur houdt je brein bezig. In het weekend heb je dat meestal niet. Meer vrije tijd betekent meer ruimte voor je brein om te zoeken naar wat het gewend is. Daar komt bi

Je stopt met drinken. Goed gedaan. Serieus. Maar dan, een paar weken later, merk je dat je ineens drie keer per dag chocolade eet. Of dat je tot middernacht werkt terwijl er helemaal geen deadline is. Of dat je elke avond een uur door Instagram scrolt alsof er iets te vinden valt wat je nog niet hebt gezien. Gefeliciteerd. Je hebt de fles ingeruild voor iets anders. Dat heet verslavingsverplaatsing. Alcohol deed iets. Dat is precies waarom je het dronk. Het dempt, het verdoof

Dat moment in de supermarkt waarop je de rosé in je mandje legt en denkt: dit is gewoon en heel normaal. En het ergste van alles, dat klopt. Het is normaal. Dat is precies het probleem. Vrouwen drinken meer dan ooit. Niet stiekem, niet schaamtevol, maar openlijk en met een hashtag erbij. #wineoclock. #mommyjuice. #roséallday. De fles is een accessoire geworden, ergens tussen de yoga mat en de weekendtas in. En de industrie weet dat. Roze etiketten, slanke flesjes, campagnes d

Je hebt één glas wijn gedronken. Het was lekker. Je brein registreert dat. En zonder dat je er iets aan doet begint het te rekenen. Eén was goed. Twee is beter. Drie is logisch. Dat is dopamine. Wat dopamine eigenlijk doet Dopamine is niet het gelukshormoon. Dat verhaal klopt niet helemaal. Dopamine is het verlangenhormoon. Het zorgt niet voor het gevoel van geluk zelf, het zorgt voor het gevoel dat je iets wílt. Het drijft je naar de beloning toe, nog voordat je die beloning

Er is goed nieuws. Je brein herstelt. Meetbaar en zichtbaar op een MRI-scan. Alcohol tast grijze stof aan. Dat is het deel van je brein dat bestaat uit zenuwcellen, de cellen die denken, voelen, beslissen en herinneren. Jarenlang zwaar drinken vermindert de dikte van de hersenschors in tientallen regio's. Dat klinkt definitief. Dat is het gelukkig niet. Timothy Durazzo van de Universiteit van Californië volgde 88 mensen met een alcoholprobleem met herhaalde MRI-scans: één wee

Wat is een trigger en hoe herken je die? Wie drukt er op je onzichtbare knoppen en waarom dat niks met jouw wilskracht te maken heeft.

Waarom je wilskracht op raakt en stoppen met drinken niet lukt als je moe bent.